Mijn liefde voor eten.

I love food. Ik zou het liefst de hele dag eten in mijn mond stoppen en niks aankomen. Ik heb er een soort haat-liefde verhouding mee. Ik hou ervan omdat ik er zo van kan genieten, maar ik haat het vanwege de kilo’s die er zo makkelijk aan vliegen. Volgens papa associeer ik eten met gezelligheid en dat kan ik niet ontkennen. Doet ‘ie zelf overigens ook.

Als we met het hele gezin samen zijn eten we uitgebreid en zitten we ruim een uur aan tafel (minimaal, als er geen hevige discussies gevoerd worden). Maar ook in het weekend komen er allerlei hapjes op tafel en op feestdagen is het helemaal feest. Alles gebruiken we als excuus om wat lekkers te kunnen eten. Zo gingen we laatst taart halen om te vieren dat we mochten stemmen en bij elke feestdag staan we in de keuken om iets lekkers op tafel te zetten.

Op het moment dat ik dit schreef was het een zonnige dag en gingen we met het hele gezin eten. Ook nu worden de alcoholische versnaperingen tevoorschijn gehaald en komen er hapjes aan te pas.

Zo door de jaren heen hebben we heerlijke gerechten op tafel gezet, veel lekkere taarten gemaakt en zijn we talentvol geworden in het borrelen, zowel het klaarmaken als het eten ervan. Hieronder een aantal van mijn favorieten.

Oliebollen in de zomer.
Dit is toch wel de meest bijzondere. Een aantal jaren geleden kwam papa er in de zomer achter dat er nog een pak oliebollenmix stond. Deze zou binnen een paar dagen niet meer langer houdbaar zijn en zo besloten we oliebollen te maken in de zomer. Sindsdien is het traditie dat we, als het boven de 30 graden is, oliebollen bakken.

Carameltaart met bananencrème.
Guilty pleasure. Deze taart is zó ongezond maar zó lekker. Deze heb ik voor het eerst gemaakt toen ik 18 werd. Ik had toen net met Rick en hij kwam met dit recept. Die heb ik toen gemaakt voor de visite en sindsdien maken we hem bijna bij elke verjaardag. De bodem is lekker crunchy en kruimelig, de caramel sticky en lekker zoet, en de bananencrème past er perfect bij. Het recept ga ik ook nog eens zeker met jullie delen.

Lasagne met peer.
De nog ongezondere versie van de klassieke lasagne. Wij maken hem altijd met groene lasagnebladen, tomatensaus, kaassaus, ham, chorizo en peer. Oké, en een salade voor de vitamines. Het lekkerste is ‘ie met een stokbroodje erbij die je dan in de saus dipt. Hmmm.

Zelfgemaakte chocolademelk.
We gingen vroeger op zondag nog wel eens het bos in of de hei op. Flinke wandelingen maken en lekker in de buitenlucht spelen. Het was altijd een groot feest als we daarna échte chocolademelk gingen maken. Papa verdeelde wat cacaopoeder over de bekers, mengen met suiker en een klein scheutje melk zodat het een glad papje werd. Vervolgens bracht hij een pannetje melk aan de kook en roerde dit door het chocolademengsel. Dat was pas écht lekker. Ik hoopte dan altijd dat we gingen borrelen in plaats van avondeten, maar meestal was dat niet zo, helaas.

Borreltijd
Hoe ouder we worden hoe vaker dit voorkomt en dat voelt nog steeds elke keer als een feestje. Rond een uur of vier,vijf komen er allerlei lekkere hapjes op tafel zoals toast met smeersels, nootjes, blokjes kaas, worst en allerlei andere dingen. Alles wat er maar in huis te vinden is qua hapjes eten we dan lekker op, soms met een kopje soep erbij en andere dagen gaan we hierna nog gewoon avondeten.

Ik ben heel erg nieuwsgierig of dit alleen in ons gezin gedaan werd of dat jullie ook wel eens gekke tradities hadden, bijzondere gerechten maakten en of jullie wel eens gingen borrelen, laat een reactie achter in de comments!

Liefs,

Suus

2 comments / Add your comment below

  1. Hallo Suus,
    Ook ik associeer gezelligheid met eten (en andersom).
    Ik heb met veel genoegen dit nieuwe stukje van jou gelezen!
    Vooral de carameltaart met bananencreme trok mijn onverdeelde aandacht als hele erge liefhebber van caramel … ik verheug me dan ook enorm op de dag dat ik hiervan het recept kan kezen op jouw blog.
    Veel succes met je volgende blog!

    1. Hey Ellen,
      Wat leuk om te horen. De carameltaart met bananencrème hoop ik te maken zodra ik het iets minder druk heb met school, maar ook ík kan niet wachten om het recept te delen (en vervolgens de taart op te eten natuurlijk)
      Bedankt voor je reactie 🙂

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Lees vorig bericht:
Witte asperges en een hoop drama.

Laten we bij het begin beginnen. Er bestaan drie soorten asperge: wit, groen en paars. De witte asperges groeien onder...

Sluiten